Βόρεια του χωριού μας, κοντά στα Πηγάδια και σε μια βραχώδη περιοχή που βρίσκεται στην συμβολή των δύο ρεμάτων, εκείνου που έρχεται από το Κακαβούλι πίσω από τον Άγιο Αθανάσιο και το άλλο δίπλα από τα Πηγάδια… Εκεί υπάρχει μια επίπεδη έκταση περίπου 2.000 τετραγωνικών μέτρων, που υποστηρίζεται περιφερικά από φυσικούς βράχους, αλλά και τοιχίο από τεράστιους ογκόλιθους. Σήμερα το σημείο είναι πνιγμένο μέσα σε πυκνή βλάστηση.

Το σημείο αυτό, στα χρόνια των διαφόρων κατακτητών, έμεινε στη ιστορία με την ονομασία Ελληνικόν, γιατί παρέπεμπε σε αρχαιοελληνικό στοιχείο. Το 1927 έδωσε το όνομά του στο χωριό μας, από το σλάβικο Μουλάτσι σε Ελληνικό. Παρόμοιες ονομασίες τέτοιων τοπόσημων συναντάμε και σε άλλα μέρη της Ελλάδα ως Ελληνικό, Ελληνικά, Λενικό, Λενικά.

Στις περασμένες γενιές του χωριού μας, αυτά διασώθηκαν από διηγήσεις των μεγαλύτερων, αλλά και από την ενημέρωση των δασκάλων μας, που μας πήγαιναν εκεί εκδρομές, για να μας δείξουν και να μας μιλήσουν για το αρχαίο Ελληνικό.

Αρχαιολογική μελέτη…

Το 1956, η Γαλλική Αρχαιολογική Αποστολή μελέτησε το σημείο και άφησε τις παρακάτω σημειώσεις (των Pierre Charneux και Rene Ginouves, κατωτέρω απόσπασμα, με φωτογραφίες):

Καταλαμβάνεται από έναν μεγάλο βράχο, που επρόκειτο να χρησιμοποιηθεί σε αμυντικό σύστημα (εικ. 1 και 2). Σώζονται μόνο λίγα, σπάνια υπολείμματα του τείχους. Στον βορρά μπορούμε ωστόσο να αναγνωρίσουμε έναν ορθογώνιο πύργο, που παρουσιάζει μια ανάπτυξη 4 μέτρων στην πρόσοψη. Πιο ανατολικά, το τείχος προσκολλάται στους φυσικούς βράχους (εικ. 3). Το ίδιο ισχύει και για ολόκληρη την οχύρωση στα νότια (εικ. 3), η οποία χρησιμοποιεί μια σειρά από έντονα προεξέχοντα βράχια.

Το τείχος της οχύρωσης θα μπορούσε να μπλοκάρει την βραχώδη προεξοχή ή απλά να είναι μέρος ενός μηχανισμού εισόδου, ίχνη του οποίου φαίνεται να είναι άμεσα ορατά στα ανατολικά. Στο σημείο όπου το οροπέδιο είναι το πιο σφιχτό, κόβεται από τοίχο, ο οποίος υποτίθεται ότι περιορίζει έναν εσωτερικό μικρό χώρο. Εδώ τα ίχνη του τείχους μόλις και διακρίνονται. Ωστόσο παρατηρούμε μια ευθυγράμμιση, της οποίας η λειτουργία φαίνεται σαφής. Βασίζεται στον πολύ ψηλό βράχο που δεσπόζει στα βόρεια και θα μπορούσε έτσι να αποτελέσει με μικρό κόστος έναν πύργο που κυριαρχεί στη διασταύρωση των ρεματιών. Οι εικόνες 3 και 4 δίνουν μια ιδέα του μηχανισμού, τα στοιχεία του οποίου συχνά προσκολλώνται στον φυσικό, ελάχιστα προετοιμασμένο βράχο…